Sâdî-i Şîrâzî

Doğunun büyük simalarından Şeyh Sâdî Hazretleri “Gülistân” kitabının girişinde buyuruyor ki; insanın nefes alması hayatının uzaması, nefesi vermesi zâtının ferahlamasıdır. Nefes alamamanın korkusunu yaşamışsınızdır, bir de veremediğinizi düşünün. Nefes alın bir müddet vermeyin; bakın nasıl sıkıntı basar. Yâni nefesi almak kadar vermek de bir nimettir.

18 Beyit Dinle ↗

Ebû’l Kilab Hasan Baba’nın müdâvim olduğu tekkeler de var. Mesela Hasköy Sütlüce’de Hasîrîzâde Elif Efendi’nin tekkesine her Çarşamba gidermiş. Çünkü Çarşamba günleri Muhammed Elif Efendi denilen, zamanın Reis’ül meşâyihi olan zât muhteşem bir Mesnevî sohbeti yaparmış. Mâlum bu zât Sâdî meşâyihindendir. Ayrıca kendisi Nakşibendiyye, Kadiriyye ve Mevleviyye’den de izn ü icâzet sahibidir. Fotoğrafını merak edenler varsa İbn’ül-emin Mahmut Efendi’nin “Son Hattatlar” isimli eserine bakabilirler.

Huzur Defteri 2 ↗

Sâdî Tarîkatı ayîn tarzlarının birinin adı ‘Tûlubî Nevbe'dir. Semâda ve arzda ve ikisi arasında ne varsa her şey Allah'ı zikreder. İsrâ Sûresi'nin 44. âyetinde, Âyete'l Kürsî'de ve daha birçok âyette bu hakîkat belirtilir. İşte tahtanın da, taşın da, hem Allah'ı zikrettiğini hem de sevgi hissinden mahrum olmadığını belirten Resûlullah'ın bu mûcizesinin anlatıldığı Mesnevî-i Şerîf beyitleri bu Tûlubî Nevbe ayîninde okunur ve zikir âyinine katılan herkes;

18 Beyit Dinle ↗

Asırlardır gönüllere ve dimağlara Kur'ânî nûrlar yağdıran Mesnevî-i Şerîf, başlı başına bir “mürşîd” kitaptır. Elbette ki, Allâh-ı zülcelâl; yeryüzünde, insana, yeryüzünde kendisine halîfe olarak yarattığı insandan tecellî eder. Hazret-i insanın yerini kimse tutamaz ama Mesnevî-i Şerîf başka Asırlardır irşâd faâliyetinde bulunan birçok mürşîd-i kâmil -kendisi Mevlevî olmayıp başka tasavvuf ekollerine mensup olsa dahiçbir zaman Mesnevî-i Şerîf'ten vazgeçmemişlerdir.

18 Beyit Dinle ↗