Mehmed Fatih Çıtlak
⌕

Kavram

Cömertlik / Sehâ

11 eserde · 89 geçiş 246 sohbet ânı
Bu kavramı arşivde ara →
Kitaplardan

Eserlerde “Cömertlik / Sehâ”

Şehitlikten sonra gelen infâk derecesine sülahâ ve evliyâ menzili derler. Kullara Cenâb-ı Hakk’ın ihsân ettiği o mertebe ve makamlar var ya… İşte bunlar cömertlik dereceleri gibidir. Ya cömert olurlar da o makamlara birer birer erişirler veyâ o makamın ahlâkına kavuştukça cömertlik ve sahâvetleri ziyâde olur, bambaşka hâllere dönüşür. Herkeste farklı erişmeler, cilve, neşeler olsa da cömertliğin ahlâkı neticede aynı hâle bürünür.

Kırk Mektup ↗

Cömertliğin şubeleri vardır. En önemlisi nefsinden cömertlik etmektir. Her nefis rahatı, günâhı, şehevî zevki ve başkasına üstün gelmeyi ister ve kendi hâline bıraksan hayırlı bir fiil işlemek derdinde olmaz. İbâdet ve çalışma saatinde yatmayı, yatmaktan daha zevkli bir şey bulursa onu yapmayı ister. İşte bu nefsin arzularına muhâlefet etmek, bize sermaye olarak verilen nefis ve candan infâk etmek cömertlik demektir. Candan infâk etmenin derecesine göre insanlar da derecelenir.

Kırk Mektup ↗

Mülhimenin bir diğer sıfatı da cömertlik yani sahâvettir. Hazret-i Fahr-i âlem “Sahî kişi (cömert insan) muhakkak cennete girecektir. Velev ki hasbelbeşer(beşer olması hasebiyle) günâh işlemiş olsun.” buyurmaktadır. Cömertlik ayıpları örter. Bu öyle bir örtüdür ki nefsin üzerini örter, rûhun yükselmesine mâni perdeleri de ref eyler (kaldırır). Öyle vakitler gelir ki yüce Mevlâ kulunun hak ettiği gadabını onun başına indirecek olur.

Kırk Mektup ↗

“Para pul harcayıp insanlara ikramda bulunan, yemek içmek ısmarlayan kişiye cömert denebilir ama esas cömertlik ve cimrilik Allah Teâlâ yolunda sarf ettiğin emekle ölçülür. Allah’ın(cc) ibâdetlerini yapmayan bir kişi kullara yemek içmek ısmarlasa da aslında cimrinin ta kendisidir. Abdest alan, oruç tutan, namaz kılan kimse ‘kendi bedeninden ve canından’ infak eder. İşte bundan dolayı da Allah’ın(cc) emirlerine itaat eden kimse en cömert insandır.”

Birlik'te Sohbet ↗

“Benim bütün ümidim o en yüce olanın (Rabbin) cömertliğinde fazl ü keremindedir. Benim cânımın rahatı (rûhumun sükûnu) yüce Peygamber'i övmekledir. Benim en büyük övüncüm o yüce kişinin Peygamberim olmasındandır ki O'nun adı Muhammed'dir. Mehtab parlaklığını O'nun yüzünden; serviler de boylarını O'nun güzel boyundan almışlardır.”

18 Beyit Dinle ↗

Bu zatın cömertliği Veli Efendi denilmesinden de ilham alınarak, “Deli Efendi” yani “delicesine cömert adam” manasına halk arasında şöhret bulmuş. Bizim büyük şeyhimizden dinlediğimiz hatıralardan biri bu. Diğer Ramazan hikâyelerine gelince işin rengi biraz değişiyor. Veli Efendi’ye “deli” denilmesi belki bu satırları okuduğunuzda sizler tarafından da haklı bulunacak.

Senin Ramazanın ↗

“Men yebzülü leke.” Her şeyi bezleder. Kerem eder, harcar... ‘Sehâvet’ demiyor, mebzul diyor. ‘Dağıtıyor,’ yani kim alıyor, ihtiyacı var mı yok mu, beş mi almış, on mu almış, ona bakmadan dağıtıyor. kendi isteğiyle, kendi malını veriyor. “Yebzülü leke” sevgiliye her şeyini verendir muhip. Hatta sevgili ona bir şey verse bile onu da sevgiliye verme gayreti içerisindedir.

Beyaz Mercan Siyah İnci ↗

Yâ Rabb’i! Hakkı hakk olarak görüp hakka tâbi olmakla bizi nasiplendir. Yâ Rabb’i! Bâtılı yani senin katında hiçbir değeri olmayan şeyleri de değersiz ve bâtıl olarak görüp ondan uzak durmaya bizi muvaffak eyle. Duâlarımızı lûtfen ve keremen kabul eyle. Âmin

Birlik'te Sohbet ↗
Bağlam

İlgili kavramlar

Eserler

Geçtiği kitaplar

Menü