Îmân

‘Muhammedün resûlullah’ kelâmı tefekkür edilmesi gereken çok mühim bir mânâdır. Muhammed(sas), Cenâb-ı Hakk’ın bilinmekliğine hizmet edip Hakk’a hakkıyla temcid, tahmid, tesbih eden ve böylece kendisi övgüye lâyık olan zât demektir. Yani Muhammed, Allah ism-i şerîfini kulluk âleminde en pürüzsüz ve net şekilde yansıtan ism-i şerîftir. Bir hadîs-i şerîfte “El-müminu miratü’l-mümin, Mümin müminin âyinesidir.” buyurulmuştur. Evet, bir mümin diğer bir müminin kulluğunu ve îmânını yansıtan kişidir.

Aşkın Bir Noktası ↗

O halde îmân kalp ve muhabbetin ilâhî ilimle buluşması, âşikâr olmasıdır. Bir kişi îmânlı olduğunu elbet bilir, bundan hiç şüphe etmez; o sebepten dolayı “Müslüman mısın?” diye sorulduğunda ‘elhamdülillah’ diyerek cevap verir. Yani “Ben bana kalsaydım ne bu mâneviyatı, ne ilmi, ne inancı elde edemezdim. Allah beni bana bırakmadı da tâ ezelden bana bu îmânı bahşetti. Hiçbir ücret, külfet, mihnet, minnet çekmeden, hatta mürâcaat bile etmeden Kerîm olan Rabbim lütufta bulundu.

Aşkın Bir Noktası ↗

Îmânın bâtınî şartlarından biri de muhabbettir. Îmân hakîkatte muhabbetle Allah’ı(cc) bilmenin adıdır. Kuru bilgiye îmân denilemez. Îmân öyle hareketli, öyle aşk dolu, öyle muhabbetli bir biliştir ki insanı hemen inandığı o mânâya sevk eder. Zerre kadar kalbinde îmân olan kimsenin hemen îmânı tasdikle ve kelime-i şehâdetle teslimiyetini göstermesi işte bu sebeptendir. Îmân bir gönle düştü mü artık o kişiyi Allah’a(cc) çeker. Allah’ın(cc) râzı olduğu fiil, hareket ve sözlerle hep Cenâb-ı Hakk’a yaklaştırır.

Kırk Mektup ↗

Hazret-i Âdem’den(as) Efendimiz’e(sas) gelinceye kadar bütün müminlerin îmânı âmentüde dercedilmişti. Yani hepsinin âmentüsü aynıydı. Ne bir kelime eksik ne de bir kelime fazlaydı. Efendimiz’den(sas) kıyâmete kadar gelecek olan bütün müminlerin de îmân erkânı bu cümlelerden ibârettir: “Âmentü billâhi ve melâiketihî ve kütübihî ve rusulihî ve’l-yevmi’l-âhiri ve bi’l-kaderi hayrihî ve şerrihî mine’llahi teâlâ ve’l-ba’sü ba’de’l-mevt hakkun...” Enbiyâsı, evliyâsı, şühedâsı, cümle mümin ve müminâtın hepsi bu cümleyi ka…

Aşkın Bir Noktası ↗

İman, muhabbetle bilmenin adıdır; inandığın şeye muhabbet etmen, dayanman, itimat etmendir. İman öyle bir cevherdir ki tüm insanlık inkâr etse, sen aklının ve kalbinin derinliklerinde o muhabbete ve ilme sahip çıkarsın. Yaratan’la irtibat noktan imandır. Yaratan seni muhabbet üzere yaratmıştır, muhabbetsiz iman mümkün değildir. Bu imana sahip olduktan sonra, yaratılmışlara muhabbet etmemen de mümkün değildir. Allah’a iman, mahlukata merhametin başsebebidir.

Senin Ramazanın ↗

Bu hadis-i şerifin bir başka işareti ise Allah Teâlâ’nın mümini mümine emanet etmesidir. Emanet kelimesiyle iman tabiri aynı köktendir. Mümin mümine savaş açtığında artık imanın karşısında yerini aldığından dolayı bütün inananların bunlara karşı toptan müdahale etmesi fitne ve fesadın ortadan kaldırılması için yegâne çözümdür. Nitekim böylesi durumlarda nasıl hareket etmemiz gerektiği Hucurat sûresinde açıkça anlatılmıştır.

Küfür Fedaisi ↗

Hani bu şuna benzer... Avâm arasında kocakarılar vardır, “Ölmek üzre olan kişinin yanında su vermek için bekleyin, yoksa o hâlet-i nezi’de hararet basar, şeytan gelir, ‘Sana su vereyim de sen de îmânından dön.’ diye teklifte bulunur, o kişi de bir bardak suya îmânını verir. Kâfir olarak gider.” diye insanlara akıl verirler. Yâ hû, îmân denilen cevherin sâhibi Hazret-i Allah’tır. Kişinin kalbine inmeye görsün. Bir daha onu oradan çıkartmak mümkün değildir.

Kırk Mektup ↗

Allah Teâlâ’ya, meleklerine, kitaplarına, peygamberlerine, öldükten sonra ahiret ve hesaba çekileceğimize, Cenâb-ı Hakk’ın hayırları ve şerleri içine alan kader programına iman etmenin amentünün temel şartlarını oluşturduğunu hepimiz biliriz elhamdülillah. Ayrıca ‘Allah’a iman’ denildiğinde Cenâb-ı Hakk’ın zâtî, subûtî sıfatlarını ve o iman çerçevesinde O’nun tenzih, tesbih, takdis makamlarını da imanın şartı olarak kabul ederiz.

Küfür Fedaisi ↗